Weer terug naar Ma…

Nadat we onze Ma hadden uitgestrooid op een mooie plekje/locatie in de Hoge Veluwe kwamen we thuis en we praatten nog even na. Al snel vonden hadden we het gevoel dat wel dit niet compleet hadden gedaan. We dachten aan herdenking stenen of keien. Maar hoe moesten we dit dat allemaal gaan regelen? Wij hadden mooie stenen geregeld en precies één week later (ook op een zondag) gingen we vervolgens weer terug naar Ma, om de herdenking stenen van ons erbij te leggen. En dit deden we natuurlijk ook. Vandaar de nieuwe foto’s die wij toen hadden gemaakt.

Bijna hetzelfde uitzicht en omgeving

Op de tweede zondag kwamen we opnieuw bij Hoog Buurlo aan en het lijkt allemaal dezelfde foto’s en toch is dit niet het geval. Deze keer had Jacqueline haar foto’s genomen en die had weer een heel ander kijkhoek dan Ferry. Met de herdenking zwerf keistenen (in speciale vormen) gingen we hier opnieuw naar op weg naar onze Ma, waar we één week eerder hadden uitgestrooid.
INFO OVER DE FOTO(‘S) >>
klik op de afbeelding voor uitvergroting & meer details
Zelfs wielrenners kwamen hier voorbij fietsen en wel door de donker oude eikenbos
En hier ergens gingen we van de wandelpad af en zo naar onze Ma toe om de stenen erbij te leggen. En hiermee hadden we betere gevoelens achter gelaten.

Ergens uit eten

Vooraf hadden we ook een locatie gevonden waar we konden gaan eten. Voor een mooie afronding zeg maar en dat was heel erg vlakbij. We gingen met de auto daar naar toe rijden.
INFO OVER DE FOTO(‘S) >>
klik op de afbeelding voor uitvergroting & meer details
En deze locatie waar onze Ma ligt namen we afscheid. Voorlopig dan… want we willen hier wel weer terug gaan om onze Ma te begroeten.
En daar gingen we dan. Hier Ferry en André, terwijl Jacqueline deze foto nam.
Het was maar klein stukje rijden en binnen twee minuten kwamen we al bij waar we konden gaan eten.
En dat is deze plekje. Heel erg gezellig druk.
Voor Ma was altijd belangrijk dat ze altijd bossen en bomen om der heen wilde hebben, toen we hier altijd op vakantie gingen. Dit is de andere kant en daar ligt de spoorlijn.
Meeste mensen namen een ijsje en even bij te komen.
Wij namen een bordje snack met patat zeg maar. Dit zag er goed uit. Jacqueline nam niet zoveel.
Op de parkeerplaats hier vlakbij, zagen we deze mooie kevers staan.
Heel apart, met een picknickmand daarachter.

Op weg weer naar huis

Toen wij weer naar huis gingen, hadden we andere route genomen. Eigenlijk meer de andere kant dus. Op deze manier konden we meer van de omgeving gaan genieten hier op de Hoge Veluwe. En dit hadden we geweten. Het was meer een droge grindweg door de Hoge Veluwe. Dit wisten we allemaal toen nog niet. We kwamen hier natuurlijk voor het eerst. De Hoge Veluwe is vrij groot natuur gebied.
INFO OVER DE FOTO(‘S) >>
klik op de afbeelding voor uitvergroting & meer details
Met deze omgeving wisten we vrijwel zeker dat we hier op de hoogste punt waren beland van de Hoge Veluwe.
Zelfs op de tweede zondag was het toen mooi en droog weer.
Hier en daar stapten wij even uit de auto.
En hier hadden we onze auto even aan de kant gezet om dit soort foto’s te kunnen maken.
En even later gingen we weer verder om naar huis te gaan.

Ferry nam ook foto’s

Ferry had ook enkele foto’s genomen met z’n mobiel en dat kunnen jullie hieronder geen bekijken.
INFO OVER DE FOTO(‘S) >>
klik op de afbeelding voor uitvergroting & meer details
Deze foto werd vanaf de andere kant genomen en hier is het goed te zien dat het gezellig druk was.
Dit is dus een heel ander locatie.
Hier kan men uren lang gaan wandelen. Zo de vrije natuur in van Hoge Veluwe.
Op de terugweg naar huis, kregen we een beetje benauwd. Er kwamen heel wat motorbende voorbij racen. Honderden kwamen langs. Sommige deden echt heel gek. Een stukje verder op ging zelfs eentje onderuit en hier ontstond een kleine file. En we zagen iemand op de grond liggen met politie en ambulance erbij. En wij gingen snel weer verder… Veilig naar huis dus.

Terugblik naar de Hoge Veluwe

We hadden vooral van de omgeving genoten. Met gerust gevoel hadden we hier onze Ma achter gelaten. Hier heeft ze haar laatste rustplekje van ons gekregen. Maar we zullen haar altijd blijven missen, zoals op dit moment. Hiermee laten we haar verder met rust en zo moeten we onze leven weer gaan herpakken. Iets waar we al mee begonnen zijn en dat gaat gelukkig redelijk goed. We moeten wel verder gaan… En dit doen we ook met onze blogje bijvoorbeeld. Maar ook met andere dingen. Wel hebben we ook iets leuks te melden, waar we eigenlijk al eerder hadden kunnen doen. Maar dat kon toen niet. Want dit kwam er tussen, vandaar dus…
Ferry & Jacqueline
yova.nl

Reactie(s) 37

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *