Toch veel te zien…

Er is toch heel veel te zien in Artis ZOO. En het klopt inderdaad dat op sommige locaties meerdere dieren bij elkaar zijn gebracht i.v.m. ruimte gebrek. Zolang dit maar goed gaat, dan is er niks aan de hand. Soms is dit ook beter zo, omdat ze van elkaar “leren” en “bekijken” zeg maar. Maar het blijven toch wilde dieren, tenminste de meeste daarvan dan.

Voordat we verder gaan, willen we graag vermelden dat al onze foto’s ook in uitvergroot formaat te zien zijn en dit door op de foto aan te klikken. Dit is een Strandloper. Jacqueline had nu even de tijd voor genomen om zoveel namen te verzamelen van de meeste dieren en hopelijk heeft ze dit nu wel goed gedaan. Deze foto werd toen door Ferry genomen. Maar de meeste foto’s waren toch door Jacqueline genomen. Maar goed… Deze strandloper heeft opvallend twee verschillende merkjes om z’n pootjes. En wat dat nou precies zou kunnen zijn, weten wij nog niet.

Gelukkig waren nog veel meer dieren te zien bij Artis ZOO. Zoals deze Alpenmarmot of een Prairiehond. Dit was voor ons even niet duidelijk genoeg welke deze dier zijn zijn.

Dit zijn ieder geval opvallend mooie foto’s en genomen door Jacqueline. Dit weet ze steeds beter goed vast te leggen met haar camera. Hier kun je ook goed zien dat het mosgroen aan de voorkant goed vers was. Beetje drassig is het ook. Waarschijnlijk had hier net geregend of anders besproeid door één van de bezorgers van de dierentuin. Was het was wel erg mooi weer op die dag, toen wij daar waren.

Ergens zagen we aan de zijkant deze Pelikaan in de zon liggen. Dit vinden ze trouwens over algemeen heerlijk. Hier komen we later nog eens op terug.

En dan ergens op een dak zagen we deze blauwe reiger loeren op bepaalde voedsel. En dat is natuurlijk visjes en wacht keurig af op de voedertijden van deze dierentuin. Heel slim!

Niet alleen Pelikanen vinden dit lekker, maar ook deze Aalscholvers staan hier lekker uitgebreid in het zonnetje te baden of te drogen. Volgens ons horen deze Aalscholvers hier niet thuis. Maar hun aantal is ieder geval wel flink uitgegroeid tot een flinke groepje volk. Deze vijver behoren voor de Pelikanen.

Maar het blijft altijd mooi te zien naar deze vogels. Ze behoren tot het wilde vogels in o.a. Nederland. Af en toe zien wij ze hier ook rond vliegen en ze zijn ook behoorlijk schuw.

En uiteindelijk gingen we ergens naar binnen. De temperaturen in deze ruimte lagen stuk hoger en dat kan ook niet anders, want dit zijn dan tropische dieren en deze kunnen hier in het wild (Nederland) niet overleven. Dit is een groene  Leguaan hagedis. Hun ogen zijn het meest bewogen lichaam element en de rest blijft dan stil, tenzij ze echt vertrekken.

En hier is nog een groene Leguaan hagedis te zien, die even net op tijd voorbij liep.

Verder op in deze warme kast ruimte zagen we ook deze Argusfazant vogel op een tak staan. Deze was toen zich aan het schoon maken. Opvallend is z’n paar/blauwe kop met zijn bruine veren vacht. Het zijn best wel grote vogels.

En zo zagen we hier en daar ook in het water hagedissen rond lopen, zoals deze dus.

Dit is een Dwergoeistiti aapje die wij hier heel erg hoog zagen zitten in de kastruimte.

Sociaal gedrag

Hoewel je het van deze kleinste Zuid-Amerikaanse apensoort misschien niet zou verwachten houden paartjes dwergoeistiti’s er een groot gezinsleven op na. Ze kunnen wel dertien jongen bij zich hebben van vier opeenvolgende worpen. Totdat zijn kinderen op eigen benen kunnen staan draagt vader-oeistiti ze op zijn rug.

Levenswijze

Dwergoeistiti’s leven in vloedbossen bij rivieren, bamboebosjes, langs randen van agrarisch bouwland en in aangeplante bossen. Hun klauwtjes helpen hen om zich behendig door de bomen voort te bewegen; sprongen van vijf meter zijn zelfs niet onmogelijk voor dit mini-aapje. Dwergoeistiti’s voeden zich hoofdzakelijk met gom; boomsappen die uit wonden stromen die ze met hun tanden in de boombast hebben gemaakt. Dagelijks keren de dieren terug naar hun ‘bomenbar’ om het boomsap te tappen. Als in het droge seizoen de sapstromen minder worden schakelen de dwergoeistiti’s over op nectar.

En dan hier nog eentje. Het zijn wat slome beesten. En het zijn geen bedreigde diersoorten.

Met dit laatste hagedis foto verlieten wij eindelijk de warme kast en even later kwamen we weer naar buiten en dit voelde toch weer eventjes koeler aan, terwijl het juist lekker weertje was. En de rest wensen wij iedereen fijne weekend toe en graag tot de volgende keer.

Reactie(s) 34

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *