Berberapen Ouwehands dierenpark

Vandaag wordt het een echte regendag verwacht of sterker nog, dit gaat niet zo lang meer duren. Onze broer komt vanmiddag bij ons gezellig eten. Even bij elkaar zijn… Dit zal hem zeker (hopelijk) een beetje doen vergeten (zie vorige blogje waarom…) en wij verheugen op z’n komst. Nu helemaal… Maar we gaan een stukje terug van afgelopen zomer 2018, toen wij op bezoekje waren bij de dierenpark Ouwehands in Rhenen. Dit wordt wel ons laatste bezoek aan deze dierenpark. We hebben hier nog een aantal leuke foto’s liggen die we nog graag met jullie willen delen.

Dit zijn wel heel bijzondere aapjes bij Ouwehands. Het zijn namelijk Berberapen en dit wisten we namelijk ook niet. Het zijn ieder geval geen Bavianen of zo. Hun vacht is ook bijzonder mooi van kleur en wat langharig. Hun leefgebied is toch in Europa en dit zouden wij namelijk niet zeggen. Toch is het zo…

Deze Berberapen zaten hier aan de kant, eigenlijk de waterkant. Wat gaan ze hier nou toch doen? Dit is de vraag…

Die ene Berberaap had wel iets in z’n hand. Wellicht voedsel, maar waar vandaan toch?

O… wacht eens even, nu verklaar dit een hoop. Hij haalde iets uit het water en daar zit dan toch blijkbaar iets om te eten.

Voorzichtig haalde hij z’n handje omhoog en dan even eraan ruiken.

Ja, dit is eetbaar… volgens hem dan.

Hiermee gingen ze eventjes mee door met dit soort acties. Ze kunnen 7 á 12 kg zwaar worden en daarnaast ook 25 jaar worden, als dit allemaal goed gaat. Hun voedsel bestaat uit, vruchten, bladeren, knoppen, insecten en schorpioenen. Vandaar die bladeren uit de sloot/water.

Maar er liepen meerdere Berberapen rond op deze locatie, waar we toch wat langer verbleven. Deze Berberaap zat lekker op de paal, hoog en droog! Maar wat is ie toch daar aan het doen?

Ach jeetje… vlooien plukken en als je de foto in uit vergroot gaan bekijken, dan zien jullie ook daadwerkelijk die vlooi lopen op hun vacht.

Gaat hij die vlooi werkelijk pakken?

En ja hoor, eet smakelijk! Zo van de natuur en het is gratis…

Aan de andere kant kwam eentje aangelopen, via de looptrap zeg maar…

Net als mensen nemen hun ook gewoon de trap naar boven…

En daar is hij of zij daarboven aangekomen.

O, er kwam nog een ander Berberaapje aangelopen. Deze was wat kleiner…

Blijkbaar hebben ze lekker honger of zo?! Opnieuw vlooien plukken dus…

De voorste Berberaap keek alle kanten op en ja… dat gefriemeld aan z’n vacht vond hij gewoon lekker.

Ja, hij heeft weer eentje te pakken gekregen. De Engelsen brachten deze apensoort enige eeuwen geleden vanuit Noord-Afrika mee naar Gibraltar. Daar is hij nog steeds te zien en daarmee is hij de enige in Europa voorkomende aap. Hij wordt ook wel Magot of Turkse aap genoemd. De berberaap eet bladeren, vruchten, insecten, schorpioenen en andere kleine dieren. Als hij weinig tijd heeft om te eten, propt hij zijn wangzakken vol en bewaart zijn voedsel voor later om het rustig te kunnen verorberen.

Even later vond hij wel welletjes en ging dan een stukje verderop zitten. Even alleen zijn. Last van kou heeft de berberaap niet zo gauw. Hij heeft namelijk een dichte vacht, die zijn hele lichaam bedekt. Vlooien is een erg belangrijke bezigheid en dat doet een berberaap dan ook heel regelmatig. Het is een manier van communicatie en het remt conflicten.

En ondertussen ging deze Berberaapje gewoon door met z’n werkzaamheden verder. Op zoek naar iets groens eetbaars. En gelijk heeft hij ook wel. Hun locatie verblijf is echt heel goed ingericht bij de Ouwehands dierenpark. Ze wonen op een soort eilandje. Heel soms kunnen ze ook in het water gaan, maar dit komt bijna niet voor. Ze kunnen wel zwemmen.

Ondertussen aan de andere kant zagen we nog net op tijd (achter een dik glas dus…) deze leider Gorilla aap in de touwen hangen. Ze werden op dit moment geroepen om naar binnen te gaan. Dus net op tijd had Jacqueline deze foto’s konden maken.

Even keek hij of de hele groep al binnen zijn gegaan en hij ging dan als laatste naar binnen. Zoals het hoort. Dit is een leider van de groep. En even later gingen we weer verder…

Bedankt voor jullie steunbetuigingen aan ons over onze lieve broer. Hij komt dus vanmiddag op bezoek bij ons. We gaan lekker eten en bij praten over hoe en wat. Iemand vroeg of hij pijn heeft. Ja, dat heeft hij helaas wel. Het is continu pijn en hij krijgt ook af en toe van die pijnlijke aanval steken in z’n lichaam. Vooral op plekken waar toen operatief delen uit gesneden zijn, om de tumoren te verwijderen. Helaas had hij toen ook een borst amputatie moeten onder gaan en dit komt niet zo vaak voor bij de mannen. Jullie zijn ieder geval een beetje op de hoogte gebracht.

We wensen jullie allemaal een fijne week toe. De laatste ritje om de maand september op herfstachtig manier af te sluiten en de maand oktober alweer te verwelkomen. En zo gaan we langzamerhand het jaar 2018 bijna afsluiten. Als het allemaal goed gaat, dan zal Nederland voor de wintertijd gaan. En die zal dan pas einde volgend jaar pas ingaan, we bedoelde voor de laatste keer dan. Nederland zal toch voor de wintertijd gaan kiezen. Dit is namelijk ook ons eigen tijd. De zomertijd zullen we niet gaan kiezen, omdat het anders tijdens de wintermaanden wel tot half tien ‘s morgens donker kan blijven, bij somber weer dan. Dit kunnen we niet gebruiken. Maar we wachter verder af hiermee. Niets staat nog vast…

Laatst bij gewerkt op:

Reactie(s) 48

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *