Angsthaas…

Na de donkere dagen heerst de angst en het leven gaat hoe dan ook weer verder… Hoe ging het allemaal met onze lieve broer André? Afgelopen maandag werd hij geopereerd om z’n hele rechterborst te amputeren. Vreselijk woord… maar zo ging hel allemaal. Vooral angst sloeg bij ons erg in en dit vreet heel veel energie, natuurlijk voor André en voor de rest van de familie. Gelukkig is de operatie goed geslaagd. Een behoorlijk snee van 50 cm lang! Deze snee is op een speciale manier gesloten

Hij kreeg twee drainen met zich mee. Na de operatie kreeg hij een prik om snel wakker te worden. Dit is ook iets nieuws… En hij werd dan ook redelijk snel wakker. Daarnaast kreeg hij tijdens de operatie een extra prik voor tegen de pijn. Dit zou ongeveer 8 á 12 uren moeten werken en dit was ook zo. Al snel kon hij na de slaapkamer, snel naar z’n nieuwe kamer gereden worden.

[de angsthaas was vandaag hier bij ons geweest en was de weg kwijt geraakt…]

Later op dezelfde dag (afgelopen maandag dus…) gingen wij met de openbaar vervoer naar Spaarne ziekenhuis in Hoofddorp. Een heel eind, dachten wij toen. Maar met 1 maal een overstap waren we gelukkig vrij snel in Hoofddorp geraakt. En dit wisten wij echt niet. Daar aangekomen, gingen we al snel naar binnen. In de hal zagen we zelfs een soort snackbar staan. Maar hier kwamen wij natuurlijk niet voor. Wel handig voor de patiënten. Ook wij geraken wij hier de weg kwijt. We hadden zelfs plattegronden uitgeprint, maar dit was blijkbaar niet genoeg geweest voor ons. Nadat we de verkeerde kant op gingen, kwamen we pas veel later op de juiste afdeling terecht met de nummer 2D. Een verpleegafdeling zeg maar.

[komt deze angsthaas weer op de goede weg geraakt…?]

En toen moesten wij nog de juiste kamer zien te vinden. Gelukkig wisten wij de nummer al… kamer nummer 33 was het. Dit had André gelukkig eerder al via WhatsApp  aan ons door gegeven. Dit is toch ergens weer handig voor, ja toch? En ja hoor… en daar lag André in z’n bed. En wat denken jullie? André zat al te eten. Hij was erg blij ons te zien en dit had hij niet verwacht… Het eten was helaas koud en toch at hij die wat op. Hij had honger! En dit was goed teken… We hadden zeker anderhalf uurtje gezeten en bij gekletst. Z’n kleren in de kast gedaan enz. Hij maakte zelfs af en toe kleine grapjes, maar praten kon hij goed. Dus zeker goed bij kennis. Hij had toen heel klein beetje pijn. En we konden het verschil al een beetje zien, ten opzichten van z’n andere borst. Ja, dit ga je dan ook krijgen. Hij had die grote snee nog niet gezien en dit kon toen ook niet. Later gingen we naar huis en een dag later kregen we toen te horen dat hij voor de spiegel ging staan en dit was toen voor het eerst. Ja, dit was toch even slikken op zo’n moment. Maar dit was z’n enige redding geweest. Tenminste op dit moment dan.

[angst sloeg snel om zicht heen bij deze angsthaas, door al dat verkeer…]

Afgelopen woensdag middag gingen wij samen naar André op bezoek. Inmiddels is hij thuis… Hij werd toen door z’n oude collega Ruud thuis gebracht. Na ongeveer 20 minuten lopen kwamen we bij hem thuis aan. En hij was blij ons weer terug te zien. En hij liet z’n grote snee aan ons zien… en ergens diep bij ons sloeg het angst opnieuw in. Ferry had hier heel veel moeite mee gehad. André is nu aan het herstellen. Hij moet de tijd voor gaan nemen… en dit doet hij ook goed. Morgen gaan we even kort op bezoek bij onze ouders. Dit kan, als het allemaal goed gaat. De komende tijd zijn wij nog steeds bezig met het herstel van onze broer. Daarnaast komt onze moeder ook aan de beurt. We kunnen hier wel dagelijks een hele dagboeken van over schrijven. Maar dit doen wij natuurlijk niet. Maar de angst blijft bestaan… omdat we weten dat de kankercellen nog steeds in z’n bloedbanen stroomt. En niemand weet hoe de toekomst zal uit zien. Gelukkig maar… dit is maar goed ook. We moeten gewoon door gaan… ook al is het en blijft het moeilijk. We moeten nog steeds wennen aan de nieuwe situatie.

[angsthaas probeer z’n eigen weg terug te vinden…]

Ook wij geraken steeds meer de goede weg op, ook al blijft dit heel moeilijk voor ons. We hebben ook onze ouders nog, die veel zorg en hulp nodig hebben van ons. Nog steeds… Volgende week woensdag krijg onze moeder haar MRI scan voor der benen. Ook dit moeten we rustig afwachten hoe dit allemaal gaan verlopen. We hebben goede hoop, maar we blijven wel vooral angstig voor elke foute bewegingen die op de loer staan. Want zo is het wel…

[de angsthaas heeft z’n goede weg genomen en gaat weer verder…]

Via deze weg willen we alsnog iedereen bedanken voor vele steun, ook via mail berichten en dit doet ons heel veel goeds. Ook deze angsthaas vervolg z’n weg, net als wij. Dit kost ons wel even de tijd, maar uiteindelijk komt het hopelijk allemaal weer goed. Ook wij moeten weer verder gaan… Hieronder ons gedicht.

Even huilen
Het kan overal waar ik zelf wil
Zijn er tranen verspilt?
Aan onwetendheid en angst?
Het leven zelf
Maakt mij het bangst

Even huilen
Wat een verdriet
Water dat uit mijn ogen giet
Wegvegen en verdergaan
Maar diep vanbinnen…
Blijft er angst bestaan

Even huilen
Ja, het mag
Maar zie dan ook de positieve dingen in je dag
Tranen drogen
Angst heeft al je energie opgezogen
Laat het niet je leven over heerzen
Jezelf beheersen

Leerse…
Er valt heel wat te leren.
Maar even huilen, dat mag…

Ferry & Jacqueline

Reactie(s) 30

  • Lieve Ferry en Jacqueline

    Wat een heftige tijd voor jullie .Ik hoop voor Andre dat zijn hertel goed zal verlopen en er geen akelige dingen meer gebeuren .Ook voor jullie ouders wens ik het beste .Een prachtig gedicht hebben jullie geplaatst ,angst is een vreselijke emotie maar helaas is die er vaak in een situatie als deze die jullie nu ervaren .Huil maar flink uit als het nodig is want dat geeft wat lucht .Heel veel sterkte

    Liefs Elisabeth

  • Wat een open verhaal en ik wens jullie en André het allerbeste toe.

    Ja en alles wat ik nog zou willen zeggen klinkt zo cliché….nogmaals het allerbeste

  • Ik hoop dat jullie de kracht vinden om de hoop te blijven houden. Er is altijd een kans en daar moet je voor gaan. Dat is iets wat jullie nooit mogen vergeten. 

     

    Love As Always

    Di Mario 

  • Ik vind dit een duidelijk en mooi verslag van wat er met jullie broer, jullie en de ouders is gebeurd.
    Knap dat je dit zo het kunnen doen. Het is een moeilijke tijd waar je doorheen moet,
    dat je even de weg kwijt lijkt te raken is begrijpelijk. Veel sterkte en beterschap voor broer André.
    Gr Jan W

  • ik ben zo blij voor André, ik hoop dat zijn verder herstel vlot gaat!

    En jullie wens ik een heel fijn weekend

  • hier vind ik de juiste woorden niet voor

     

    beterschap voor André en  veel sterkte gewenst

     

    groeten

  • Ongelooflijk hoe snel dat herstel gaat. Gelukkig is alles goed gegaan, maar jullie gaa alles bij elkaar wel door een heel zware tijd. Sterkte en denk aan ook aan jullie zelf he.

  • Och wat heftig ! 

    Wens jullie broer van harte beterschap en heel veel sterkte met het herstel! 

    Een zware tijd voor jullie en jullie ouders. 

    STERKTE!

    Vriendelijke groet . 

  • Wat hebben jullie dit goed weten te verwoorden! Je hebt hoop en steeds spreek je ook uit dat het wel goed zal gaan, maar ondertussen ben je ook zo bang. Moeilijk hoor. Uiteindelijk zal ieder haasje ook weer zijn weggetje vinden, dat is waar. Intussen wens ik jullie vooral veel kracht toe!

    Liefs,

    Lilian

  • mail Morgen (maandag dus…) gaat André naar het ziekenhuis, hier in Haarlem noord. Gelukkig niet zo ver meer… Hij krijgt o.a. de uitslag te horen over wat ze verwijderd hadden. Daarnaast krijgt ook over andere zaken te horen. Het gaat redelijk goed met hem. Hij moet zich rustig houden, ook al is het soms moeilijk. Maar het moet echt! En dit weet hij gelukkig goed. Onze moeder gaat a.s. woensdag naar het ziekenhuis voor haar MRI scan. Wachten duurt allemaal veel te lang. We waren gisteren nog op bezoek geweest en we hadden haar benen en voeten gezien. Het zag er niet uit! En ze kan bijna niet meer lopen en hij ook… Er zit ook nog een open wond bij, die steeds groter wordt. Wij denken hier aan een open been. Maar dit is nog niet bevestigd. Vandaar die MRI scan en op 30 juni horen we de uitslag hiervan. Ja, we zitten in de lappenmand landje en het houd helaas niet op. Toch moeten we ook aan ons zelf gaan denken en dit gaan we ook doen. Over enkele weken hebben wij onze zomervakantie. Weg gaan we niet, maar wel regelmatig op pad in Nederland. Zolang dit mogelijk is voor ons allemaal natuurlijk of anders is het pech voor ons. Onze familie gaat gewoon voor alles. Afgelopen week was Ferry ook thuis geweest en moest heel wat dingen gaan regelen. Vanaf morgen gaat Ferry weer aan de slag… met de vooruitzichten dat we dus straks onze zomervakantie gaat beginnen. Klopt… beetje vroeger dan anders. Dit hebben we bewust zo gekozen omdat het vaak beter weer is en dan is het nog niet zo druk. Of anders wordt het gezellig druk. We zien wel… Ook gaan we binnenkort van start met bloggen. Wanneer Jacqueline hier weer de tijd voor heeft natuurlijk. Nu nog even niet… vandaar dat we elders nog niet kunnen reageren. Maar dit komt allemaal wel goed en jullie hebben wel begrip hiervoor. Dank jullie allemaal hiervoor!

    Ferry & Jacqueline.wink

  • mail Ook hebben wij leuk nieuws te melden. Sinds vandaag zijn de jonge meesjes uitgekomen. Dus het aan en uitvlieg werk voor hun ouders is weer volop begonnen. Het zijn dezelfde koolmezen overigens. Dit is volgens ons vrijwel uniek wat nu bij ons aan de hand is. Dit is de tweede nestje achter elkaar en het gaat opnieuw lukken zo te zien. Het is vrij warm op onze balkon. Dus wij blijven lekker binnen met open staande deur. We willen ze zo min mogelijk storen. Af en toe lopen moeten we onze plantjes water geven en dit vinden ze helemaal niet erg. Hun werkje gaat gewoon door. Zo leuk om te zien… we zeiden enkel weken geleden nog: "tot volgend jaar!" Maar kwamen gewoon weer terug… paar dagen later zelfs. Het ging allemaal zo snel. Dit wilden we graag met jullie delen. Volgens ons is dit niet eens voorgekomen op “beleefde lente” en hier bij ons dus wel en vier hoog hé!

     

  • Goede middag F & J een spannende tijd voor jullie allemaal. Je hebt een mooie vergelijking gemaakt met jullie spanning en die van de verdwaalde haas, hopelijk komt alles goed en kunnen jullie straks heerlijk af en toe een dagje op pad in de vakantie. De beste wense voor julie, jullie moeder en natuurlijk jullie broer.

  • Ondanks alles fijne foto's en prachtig gedicht. Nog meer sterkte gewenst.

  • Wat een bijzonder aangrijpend verhaal heb je hier neergeschreven. Ik werd er helemaal stil van. De foto's passen heel goed in het geheel.

  • Ferry en Jacqueline,

    Dit zijn zware en angstige tijden voor jullie allemaal. Ik wens jullie allemaal vertrouwen en kracht toe. Eens schreef ik de volgende haiku/senryu

    ————————————————-

    de pijn van verdriet

    lost langzaam op in tranen

    laat ze maar stromen

    ————————————————-

    groetjes,

    jeer

  • Ik wens jullie heel veel sterke en moed toe in deze bange dagen.

  • Hallo lieverds 

    Wat een heftig verhaal en wat een angst steeds maar weer.

    Ik moet steeds aan jullie denken en vind het zo knap van jullie dat jullie het zo goed oppakken steeds maar weer.

    Want het is zeker heel moeilijk allemaal en deze dingen wreten aan een mens.

    Lieverds een dikke arm om jullie heen en groetjes aan jullie broer en ouders en Jimmy een dikke knuffel en jullie xxjes doei lieverds

  • Lieve ferry en Jacqueline,

    dit hakt er dan ook heel erg in en dat de angst dan toeslaat is ook echt te begrijpen.

    Operatie, amputatie, herstellen en hoe gaat het verder. Allemaal dingen die gebeuren waar niemand om gevraagd heeft maar waar je wel mee moet dealen. Jullie broer is nu thuis en gelukkig maar.

    Ik wens jullie heel veel sterkte, kracht en energie.

    Lieve groetjes, Helma

  • Ferry en Jacqueline,

    sterkte  voor allemaal….en hoop dat jullie de warmte

    aan kunnen.

    lieve groetjes

    Christiene.

  • Prachtig geschreven, jullie logje om te beginnen, en de fotoserie van de haas is heel toepasselijk!

  • Oeps ik druk per ongeluk op een knop waar ik niet op moest drukken! Maar ik wou nog zeggen dat het gedicht hier echt mooi is, en  je voelt dat het echt gemeend is. Knap hoor!

  • Lieve Ferry en Jacqueline, wat maken jullie toch allemaal mee, zoveel narigheid is amper te dragen… Voor je broer is het nog het ergste van al maar ik hoop uit de grond van mijn hart dat het nu eindelijk de goede kant met hem opgaat omdat de operatie geslaagd zou zijn! Hopelijk gaat het ondertussen nu ook wat beter met je ouders…

    Geen wonder dat de angsthaas jullie nu vergezellen… heel veel moed gewenst!

  • Dit is allemaal heel straf bier, maar ik heb de indruk dat broer het goed stelt, wat toch al een hele geruststelling moet zijn. Ik wens hem, jullie moeder en jullie alvast het allerbeste met het verdere verloop van het verhaal.

    OT: hebben jullie iets veranderd aan de atom of RSS-instellingen van jullie blog?

    Nieuwe posts verschijnen niet meer in mijn feedly en wanneer ik probeerde van jullie blog opnieuw toe te voegen aan feedly kwam hij zeggen dat er geen nieuwe feeds waren. Terwijl er wel degelijk 2 zijn die ik nog niet gezien heb.

    Raar!

    Ga nog eens kijken hier op jullie blog als er ergens een verwijzing is naar de atom of RSS-feed, misschien helpt dat.

    Jullie blog herkent mij ook niet meer, ik moet hier mijn gegevens allemaal opnieuw ingeven.

    • mail Hallo Pieterbie, hartelijk dank voor je medeleven. De rust is nog niet helemaal terug gekeerd. Maar het is wel wat rustiger geworden. We hebben onze RSS feed logo onderaan op onze blog toegepast. Het zou kunnen dat we dit iets gewijzigd hebben. Sinds enige tijd geleden draaien we nu op HTTPS url. En onze RSS feed is hier weer terug te vinden: YOVA RSS FEED

      Maar het is daarom wel erg belangrijk dat dit goed blijft werken. Dank je wel voor de melding overigens. Houd dit de komende tijd goed in de gaten en maak weer een melding wanneer dit nog niet goed werkt.

  • Wat een heftige gebeurtenissen zijn er op jullie pad gekomen en nu nog. Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte en hoop dat alles goed mag verlopen. Heel veel liefs van mij Tine.

  • Ik heb net hetzelfde voor als Pieterbie. Jullie nieuwe logs komen niet meer in de reader van Feedly, jammer en jullie blog kent mij ook niet meer.

     

    hoe snel jullie broer wel niet naar huis moest! Kanker is een vreselijke ziekte en hoe de genezing verloopt is niet op voorhand te vertellen. Mijn broer van 52 is er 6 jaar geleden aan gestorven en nu mijn 2 dochters hun schoonvaders hebben beide kanker.

     

    ik wens jullie veel moed en sterkte en hoop uit het diepste van mijn hart dat het goed komt met broer André.

    • mailWe hopen dat de probleem RSS opgelost is…

      Wat vreselijk erg voor je! Je kan hierover met ons mee praten. We zitten nu midden in. We hopen het aller beste voor je dochters en schoonvader. Het is niet erger dat je broer moeten verliezen door die rot ziekte. Ook wij wens je veel sterkte en moed voor de komende tijd. Dan je wel voor je steun aan ons. Dit doet ons heel wat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *